Met een lijf vol energie naar nr. 5

22-10-2015

 

Hoi allemaal,

Nr. 5 zit erin en het voelt oké.

Ik heb de afgelopen dagen meerdere keren gezegd dat ik me goed voelde. En dat was ook zo. Ik ben na de 4e kuur beter opgeknapt dan na de 3e kuur. Ik was veel fitter; fysiek én mentaal. Dit had ik niet verwacht, maar ik was er heel blij mee: het is dus niet een eenrichtingsweg naar beneden voor mij. Misschien is dat ook wel de reden dat nr. 4 zo snel binnen kwam; mijn uitgangspunt was minder dan nu. Kijken hoe de komende dagen zullen zijn.

Vóór elke kuur krijg ik last van nesteldrang. Ik wil mijn hoofd leeg hebben en mijn to-do-lijst weggestreept. Omdat ik nu redelijk wat energie had, ben ik ook flink aan de slag gegaan:

  • de meest Sint-inkopen zijn gedaan
  • de huiskamer heeft een mini-make-over gehad
  • en de toilet heeft een mini-mini-make-over gehad
  • en ik heb verbeterplannen gemaakt voor zowel het ziekenhuis, als de communicatie tussen ziekenhuis en apotheek. En ik heb wat ideeën voor in de apotheek. Alles vanuit patiënt- en apothekersperspectief. Ik vond het heerlijk om hiermee bezig te zijn. De mentale uitdagingen mis ik wel op de momenten dat ik daar de energie voor heb. Maar zo kan ik me toch nuttig maken.


En een van mijn verbeterideeën heb ik vandaag meteen kunnen ventileren. Op dit moment bestaat er alleen het papieren 'OncoMove'; een soort agenda waar je zelf je dagelijkse activiteiten in opschrijft. Een document waar ik niet voldoende aan heb. Wanneer mijn echte dipdagen voorbij zijn, ga ik weer aan de wandel. Iedere dag wat verder tot uiteindelijk 1 uur per dag. Mij is verteld dat dit fysiek voldoende is. Mijn lichaam loopt met de 6 chemokuren zo'n 6 marathons...dat moet ik niet vergeten. Maar mentaal miste ik heel erg de voldoening die intensief sporten mij geeft; met het bootcampen ging ik 2x in de week gedurende 1 uur tot het gaatje: een fantastisch gevoel! Ik ben daarom zelfstandig naar een oncologisch fysiotherapeute gegaan en krijg die voldoening nu grotendeels wel tijdens het sporten onder begeleiding in de fitnesszaal. Ik had daar graag wat handvatten voor gekregen via het ziekenhuis en had dit ook aangegeven bij de oncologisch verpleegkundige.

Vandaag bij het aansluiten van de kuur vroeg de verpleegkundige naar mijn beweging tijdens de kuur (is wel goed dat daar in ieder geval naar gevraagd wordt!) en ik vertelde haar van mijn ervaringen en ideeën. Zij was heel enthousiast en vertelde dat ze de fysiotherapeut zou mailen. 10 minuten later stond hij aan m'n stoel...hij was blij dat hij signalen 'uit het veld' kreeg. De fysiotherapeut gaf aan dat hij er zich wel bewust van is, maar dat er nog te weinig hard bewijs voor is dat het ook daadwerkelijk toevoegt aan het herstel. En dat bewijs is nodig om er een project van te maken wat natuurlijk ook gefinancieerd moet worden. Ook is kanker nog steeds een ouderdomsziekte en het grootste deel van de patiënten heeft voldoende aan de behandelingen. Zij houden geen energie over. Het was een leuk spar-gesprek en fijn om te merken dat ze in het ziekenhuis open staan voor ideeën en opmerkingen.

Maar die extra energie is er bij mij op dit moment ook al niet meer. Nr.5 zit al in m'n hoofd, ik voel 'm achter mijn ogen. Dus die goede ideeën moeten even een weekje wachten....papier en computer zijn geduldig. En met een leeg hoofd en een kaal to-do-lijstje: Ik ook.

 

Liefs, Barbara


Dit is een persoonlijke blog, waarin Barbara de Laat-Donders schrijft over haar eigen ervaringen als patiënt van het Borstcentrum JBZ. Alle beschreven gezichtspunten en ervaringen in deze blog zijn persoonlijk en niet representatief voor die van andere mensen. De beschreven visies en standpunten zijn niet bedoeld ter vervanging van de professionele medische adviezen van zorgverleners. Aan deze blog kunnen geen rechten worden ontleend. Het is niet toegestaan citaten over te nemen uit deze blog, zonder toestemming van de auteur.