3 down...

14-09-2015

 

Hoi, 

De 3e kuur zit erin maar is nog niet klaar. Er wordt nog hard gewerkt in mij.
 
Ik had bedacht dat het wel zo eerlijk zou zijn om ook een mail te versturen op een slechte dag. Een dag waarop ik nog niet terug kan kijken en verwoorden wat ik nu weer geleerd heb. Maar gewoon een weergave van vandaag.
 
Vandaag is wat ik noem een ‘dipdag’. Mijn dipdagen beginnen zo’n 2-3 dagen na de toediendag van de chemokuur (afgelopen donderdag). Op de toediendag zelf verdwijnt wel al direct de twinkel uit mijn ogen.
 
Gisteren was ook al zo’n dipdag. Maar toen stond ik nog op met het idee dat ik een eindje zou gaan wandelen, dus ik had me aangekleed.
Eenmaal aangekleed, gewassen en van de trap af(!), was ik zó uitgeput dat ik linea recta naar de bank ben gelopen waar ik eerst op adem ben gekomen zodat ik een half uurtje later kon gaan ontbijten. Bizar.
 
Vanmorgen stond ik op met zulke knikkende knieën dat ik me niet eens meer heb aangekleed. Het is raar dat je na een nacht van 9 uur toch doodmoe wakker kunt worden. Nu heb ik zeer oppervlakkig geslapen (ik heb vannacht wel 100x de bevalling van mijn zusje gedaan… het was 100x een jongetje ;-) ), maar toch...
Dit is een moeheid van de chemo waarvan bekend is dat het niet overgaat met slapen. Dit wordt dus zo’n dag dat ik mezelf 1 slaapje gun maar voor de rest wakker wil blijven omdat ik anders de komende nacht helemaal niet meer slaap.
 
Wat gebeurt er nog meer op zo’n dag?


Papa komt zijn dagelijkse snuffel/kus/kletsrondje doen. Gewoon heel even bij z’n meissie zijn. En vandaag mag híj de koffie en thee maken en laat ik hem m’n peertje snijden. Dan hoef ik niet van de bank af.

Sarah komt mijn PICC-lijn verzorgen. Even bijkletsen en terwijl ik haar uitzwaai bij de deur (dat duurt altijd langer dan bedacht…klets…klets..klets) merk ik dat mijn benen me al niet meer kunnen dragen en dat mijn hoofd wollig is van het praten. Vlug terug naar die bank.
Een vriendin komt me een Reiki-behandeling geven. Eerlijk gezegd (en dat weet ze) voel ik niet zoveel, maar ik kan me zo wel heerlijk ontspannen en val dus ook in slaap tijdens deze sessie. Ze vertrekt en ik slaap nog even door. Dank je, Aaf!

Als ik na een uurtje wakker word, is het tijd om even rechtop een lunch te eten. Iets eten omdat het moet want mijn smaak is weg en mijn eetlust ook.
Dan wil ik dit mailtje nog maken, maar ik merk na 20 minuten dat mijn hoofd te zwaar wordt. Ik moet ‘m neer gaan leggen. Wéér terug naar die bank. Terug naar mijn 9 seizoenen Grey’s Anatomy. Dat is wat ik nodig heb om me over te kunnen geven aan die bank en niet in slaap te vallen. Om niet rusteloos te worden en om goed voor mijn lijf te zorgen.
De kinderen zijn naar de BSO. Matthijs haalt ze op en daarna maakt hij het eten klaar. Zelfs dat lukt me niet op een dag als vandaag. Ik probeer me niet schuldig te voelen…
Na het eten zitten de kinderen nog even bij mij op de bank. Even knuffelen. Matthijs brengt ze naar bed.
Om 21.30u nog een schaaltje yoghurt omdat het daar weer tijd voor is en dan mag ik naar bed. Zo voelt het ook… mág. En Matthijs moet ook.
 
Als je in de 5e versnelling leeft, lijkt dit een ideale dag: de hele dag niets hoeven doen. Alleen maar op de bank zitten en tv kijken.
Maar ik wil terug.... Ik wil die twinkel terug in mijn ogen, over 2-3 dagen komt dat wel weer.
Maar wachten duurt lang…
 
Kijken wat voor dag het morgen zal zijn…. Tot snel.
 
Liefs, Babs


Twinkel

17-09-2015

Heel snel, om te laten zien dat de twinkel er weer is. 

Nu kan het herstel mét plezier beginnen.


Jullie zullen me weer zien!
Groetjes, Barbara


Dit is een persoonlijke blog, waarin Barbara de Laat-Donders schrijft over haar eigen ervaringen als patiënt van het Borstcentrum JBZ. Alle beschreven gezichtspunten en ervaringen in deze blog zijn persoonlijk en niet representatief voor die van andere mensen. De beschreven visies en standpunten zijn niet bedoeld ter vervanging van de professionele medische adviezen van zorgverleners. Aan deze blog kunnen geen rechten worden ontleend. Het is niet toegestaan citaten over te nemen uit deze blog, zonder toestemming van de auteur.