Mijn TomTom

26-07-2015

 

Hoi allemaal,


De route voor de komende tijd is uitgestippeld, mijn TomTom is ingesteld: aanstaande donderdag begin ik met mijn 1e chemokuur.


De volledige behandeling heet de TAC-kuur (Taxotere, Adriamycine, Cyclofosfamide). Donderdag is de 1e van 6 kuren. Iedere kuur bestaat uit één toediendag (van deze 3 middelen) gevolgd door een rustperiode van 3 weken. 6x3 weken is een totaal van 18 weken.


Er is natuurlijk een hele rij met bijwerkingen die deze kuur kan geven, maar zoals ik altijd zelf aan de balie preek: deze bijwerkingen kúnnen voorkomen maar het hóeft niet! Ik ben daarom van plan om het 'blanco' te ondergaan en te ervaren.


Natuurlijk heb ik de dingen die te beïnvloeden zijn wél geregeld:


* Verlies van mijn haren:
Ik ga kaal worden vanaf week 2-3 na de gift van de 1e chemokuur. Daarom ben ik afgelopen week met 2 dingen bezig geweest.
1) Mijn nichtje Cato heeft afgelopen dinsdag op haar 6e verjaardag haar haren afgeknipt om aan mij te doneren! Hoe fantastisch is dat!?! Deze haren heb ik opgestuurd en zullen verwerkt worden in een Toupim....... ik krijg rode haren! Zowel de coupe als de kleur lijken natuurlijk niet op mijn eigen kapsel, maar ik wil dit wel doen. Gewoon omdat het kan. Lieve Cato: jij beseft je later nóg meer wat dit betekent. Dank je wel!  
2) De Toupim is voor erbij. Ik heb via 'Pruik bij u thuis' ook een pruik besteld die wel op mijn huidige kapsel lijkt. Er gaat een wereld voor je open: wat een mogelijkheden. Ik denk dat ik iets moois besteld heb. Dinsdag gaan we 'afpassen' en ben ik er klaar voor.


* Aantasting mondslijmvlies:
Ik heb een bezoekje gebracht aan de mondhygiëniste en heb strikte orders gekregen voor de juiste verzorging; bijna een dagtaak. 


* Verslechtering van je bloedvaten, moeilijker aan te prikken:
Omdat ik moeilijk te prikken ben (ik ben om deze reden ooit vriendelijk bedankt bij de bloedbank), wordt er zeer waarschijnlijk donderdag een PICC-lijn geplaatst. Dit is een dun slangetje (katheter) dat via een bloedvat in de bovenarm wordt ingebracht. Een klein gedeelte van deze lijn is buiten mijn arm zichtbaar en via deze lijn worden geneesmiddelen toegediend en wordt bloed afgenomen. Deze lijn kan 12 maanden blijven zitten. Ik hoef dan dus niet meer telkens opnieuw geprikt te worden. Dat vind ik een prettig vooruitzicht.


Ik heb geen idee hoe ik op de kuur zal reageren. Om dit in alle rust te kunnen ervaren, gaan Kas, Nouk en Fem vanaf aanstaande woensdag 10 dagen met Lies en Peter (ouders van Matthijs) op vakantie naar de Beekse Bergen. We zijn er vaker geweest met ons gezin en de kinderen vinden het daar fantastisch. Ze hebben er dan ook veel zin in. En dat vinden wij dan ook weer heel fijn. Als alles positief verloopt en ik na enige tijd weer genoeg energie heb, kunnen we eventueel ook nog een weekje bijboeken en nemen Matthijs en ik de plaats in van Lies en Peter. Hebben we toch nog een gezinsvakantie dit jaar!


Maar we gaan niet op de zaken vooruit lopen. Vandaag hebben we de verjaardag van Fem gevierd. Alweer 4 jaar... wat gaat de tijd toch snel. 
Morgen afscheid nemen op het kinderdagverblijf. Na 8 jaar trekken we daar de deur dicht... wat gaat de tijd toch snel.
Dinsdag mijn pruik afpassen en 's avonds met Matthijs heerlijk uit eten omdat mijn smaak zal veranderen/verdwijnen. Dit wisten we 2 weken geleden allemaal nog niet... wat gaat de tijd toch snel.

Woensdag naar de Beekse Bergen om daar 's avonds de kinderen uit te zwaaien en donderdag 'de start'... wat zullen deze dagen snel gaan.


Vanaf donderdag heb ik geen 'moetjes' meer gepland staan. Wel 'magjes'. Ik ga niet op de rand van mijn bed zitten wachten tot ik misselijk word. We zien het wel. Het is wel spannend maar ik ben er klaar voor. 


Met alle mensen om ons heen gaat dit goed komen. Er wordt met/voor ons gewassen, gestreken, gepoetst en soms vinden we ook nog een pannetje eten bij de voordeur. Dank, dank, dankjewel!  


Ik wil iedereen nogmaals een hele fijne vakantie wensen en tot snel. 


Liefs, Babs


PS: als je een pannetje eten komt brengen, mag je natuurlijk gewoon aanbellen. We laten je zeker binnen! ;-) 


Dit is een persoonlijke blog, waarin Barbara de Laat-Donders schrijft over haar eigen ervaringen als patiënt van het Borstcentrum JBZ. Alle beschreven gezichtspunten en ervaringen in deze blog zijn persoonlijk en niet representatief voor die van andere mensen. De beschreven visies en standpunten zijn niet bedoeld ter vervanging van de professionele medische adviezen van zorgverleners. Aan deze blog kunnen geen rechten worden ontleend. Het is niet toegestaan citaten over te nemen uit deze blog, zonder toestemming van de auteur.