The day after

08-07-2015

 

Beste allemaal,
 

Even een korte update van de afgelopen dagen.
 

Het inspuiten van de radioactieve vloeistof was maandag zo gebeurd. Ik kreeg 4 injecties; 3 rond de tepel en 1 in de buurt van de tumor. 2 waren oppervlakkig en wel wat pijnlijk maar de 2 diepe injecties waren pijnloos. Inclusief informatie stonden we binnen 15 minuten weer buiten. Dat was een goedkoop bezoekje volgens de parkeerautomaat.


Gisteren was een iets langere dag. Ik moest me om 8.30 uur melden, dus mocht uiterlijk om 6.30 uur nog een kopje thee. Daar heb ik de wekker voor gezet. Om 7.30 uur kwam Stance (mijn zus) me halen, want Matthijs ging met Fem naar haar 1e oefenuurtje op school.


Bij de intake kreeg ik te horen dat de operatie om 12.30 uur ingepland was. Ik mocht na de intake wel direct door naar de afdeling Nucleaire Geneeskunde voor een scan. Het is natuurlijk prut om de diagnose borstkanker te krijgen, maar als ik dit dan toch moet ondergaan, kan ik wel gefascineerd raken door de hedendaagse technieken. Zo ook bij deze scan: we kregen duidelijke uitleg en hebben ook foto's mogen maken. Er is heel duidelijk te zien waar de 4 injecties geplaatst waren en waar de schildwachtklier zich onder de oksel bevindt.


Na de scan zijn Stance en ik nog even langs gegaan bij een tante. Zij werd gisteren ook geopereerd. Dat was een erg gezellig tijdverdrijf. Toen Matthijs zich meldde, zijn we teruggegaan naar mijn kamer. Daar hebben we ontspannen zitten kletsen, ik ben geen moment gespannen geweest: ik was er helemaal klaar voor.


Om 11.00 uur was het tijd om m’n operatiehemd aan te trekken en gauw nog een item over de blote billen van Justin Bieber te bekijken op NU.nl. Om 11.45 uur kwamen ze me halen en zijn Stance en Matthijs naar huis gegaan. Op de 'holding' (wachtruimte vóór de operatiekamer) kreeg ik een warm welkom: 'O bent u mevr. de Laat? Dan heb ik een berichtje voor u: Heel veel groeten van W. en ik zal anesthesioloog G. bellen om u in slaap te brengen'. Matthijs had blijkbaar geregeld dat een bevriend anesthesioloog (alias THEO voor sommigen) mij zou begeleiden naar dromenland. Heel fijn!


Op de holding werd nog wat info gegeven, stickers geplakt voor de monitoren, een infuus geprikt en kwam G. langs voor een praatje. Ook dit verliep allemaal heel ontspannen.


Om 12.40 uur was ik aan de beurt. De chirurg stelde me nog wat examenvragen over mijn geboortedatum en welke borst. Daarna was het de beurt aan G. Dat was zo gepiept: welterusten.


Terwijl ik in een diepe slaap was, kon de chirurg haar werk doen en ze belde Matthijs rond kwart over twee dat ze tevreden was met een geslaagde operatie. De tumor was goed voelbaar en was met succes verwijderd, net als een klompje van drie schildwachtkliertjes. Die voelden niet verhard: een eerste indicatie dat daarin geen voelbare tumor groeit, dat geeft de burger moed!


Bij het ontwaken was er nog enige hilariteit bij de verpleging: ik werd wakker, keek op en zei dat ik nog verder wilde slapen, omdat ik terug wilde naar de witte stranden en blote Bieber billen. Ik heb helemaal niets met die jongen, maar het was een leuk plaatje om mee wakker te worden. (Voor hen die binnenkort nog onder narcose moeten: het plaatje zit in de bijlage ;-))


Een klein uurtje later was ik op de afdeling en toen ik Matthijs belde kwam hij net aan bij het JBZ. Nog suf van de verdoving heb ik wat gegeten en rond half zes gingen we op weg naar huis. Onderweg sloeg de misselijkheid toe en helaas kwam ik brakend thuis aan: tijd om nog wat te rusten. De kinderen zijn later nog bij me geweest: Kas en Nouk vonden het interessant en wilden alles zien, Fem vond het eng maar wilde later wel bij mij in bed in slaap vallen.


‘s Avonds heb ik Miriam foto’s gestuurd van de wonden en het operatieverslag. Zij reageerde direct dat de wonden er netjes uit zagen en dat ze geen gekke dingen in het verslag zag. Alweer snel een bevestiging: fijn!


Vannacht heb ik goed geslapen. Met paracetamol is de pijn onder controle. Vandaag nog wel 3x geslapen maar niet misselijk geweest. Mijn concentratie is nog niet helemaal op orde... Ik doe al de hele dag over dit mailtje.


Maar het gaat de goede kant op.


Nu is het wachten op volgende week donderdag. 


Iedereen bedankt voor alle berichtjes, kaartjes (ik kan de kamer ermee behangen!) en lieve presentjes! Het voelt als een warme deken.


Ik wil hierbij Matthijs en Stance extra bedanken voor alle hulp 'on the scene'. LOVE YOU!


Tot volgende week,


Groetjes, Babs      


Dit is een persoonlijke blog, waarin Barbara de Laat-Donders schrijft over haar eigen ervaringen als patiënt van het Borstcentrum JBZ. Alle beschreven gezichtspunten en ervaringen in deze blog zijn persoonlijk en niet representatief voor die van andere mensen. De beschreven visies en standpunten zijn niet bedoeld ter vervanging van de professionele medische adviezen van zorgverleners. Aan deze blog kunnen geen rechten worden ontleend. Het is niet toegestaan citaten over te nemen uit deze blog, zonder toestemming van de auteur.