Bestraling halverwege

17-12-2015

 

Hoi allemaal,

 

Ik heb veel vragen/complimenten gehad naar aanleiding van het gedicht. Ik heb ze allemaal doorgespeeld aan Matthijs want hij was mijn Sint. Met zo'n vent wil je wel oud worden!

 

Ondertussen heb ik er alweer 11 van de 21 bestraling op zitten. En het valt me niet tegen.

 

Wat houdt dat nou precies in, zo'n bestraling? In het kort:

  • Ik ga iedere werkdag naar het Instituut Verbeeten in Den Bosch, achter het ziekenhuis (iedere dag een andere tijd)
  • Daar meld ik me aan met een patiëntenpas.
  • Ik heb 1 keer 20 minuten moeten wachten in verband met een stroomstoring. Verder altijd prima op tijd.
  • Ik word binnen geroepen in een kleedkamertje. Daar ontbloot ik m'n bovenlijf maar trek m'n hemdje weer aan. (= beleid. Je bent al vaak genoeg bloot)
  • Als mijn voorganger in zijn/haar kleedkamer is verdwenen, mag ik binnenkomen. 
  • Ik ga naar de tafel 'in' het bestralingstoestel en installeer me daar in een positie met m'n armen boven mijn hoofd. 
  • Zie de foto in de bijlage: zo ziet het toestel er uit. Niet mijn meest charmante foto, maar hier heb ik m'n hemdje nog net aan dus dat leek me wel zo prettig... (er moeten nog wat mensen uit eten vanavond ;-) )
  • 2 medewerk(st)ers komen me goed leggen. Dit is millimeter werk. Ik mag hier zelf niet in meebewegen; het voelt een beetje als duwen tegen een aangespoelde walvis.... maar ja. Alles voor het goede doel.
  • Stralen uit de muur moeten precies over de tatoeage-puntjes op mijn lichaam lopen. Deze puntjes zijn vooraf gezet na een CT-scan. Aan de hand van deze scan zijn het bestralingsvlak op mijn lichaam en de bestralingstijd berekend. 
  • Daarna volgen 2 controle-röntgenfoto's en wordt alles nogmaals visueel gecontroleerd. Dit voelt erg prettig!
  • De bestraling zelf is helemaal niet spannend en geheel pijnloos. Het toestel draait in mijn geval om me heen in 4 standen. Dit om zoveel mogelijk het omliggende weefsel te beschermen. Per stand wordt een andere stralingsdosis gegeven. Ik lig vooral te tellen: stand 1: 20 seconden, stand 2: 8 seconden, stand 3: 8 seconden, stand 4: 13 seconden. Klaar. 

Eigenlijk best indrukwekkend allemaal. 

 

Bij bestraling wordt het DNA in de cellen beschadigd. Kankercellen kunnen hierdoor niet meer delen en gaan dood. Gezonde cellen kunnen zich beter herstellen. 
Het bestralen zelf is pijnloos maar ik voel nu, na 11 bestralingen, wel dat er wat gaande is. Mijn borst wordt steeds gevoeliger, mijn huid verkleurt en begint soms wat te jeuken. Ik merk ook dat mijn borst groter wordt door het toestromende vocht: er wordt weer gewerkt.
Ik heb nog geen last van extra vermoeidheid dus wat ik al eerder schreef: het valt me zeker niet tegen.

 

Over de hormoontherapie (Tamoxifen tabletten) kan ik heel kort zijn: (nog) geen bijwerkingen bij mij. Ik ben blij.
 

Al met al kan ik volop genieten van de maand december met al de leuke en gezellige activiteiten.  Dat doe ik samen met velen van jullie en dat vind ik heel fijn.
Iedereen die ik niet meer zie: hele fijne dagen en tot volgend jaar!

 

Liefs, Babs


Dit is een persoonlijke blog, waarin Barbara de Laat-Donders schrijft over haar eigen ervaringen als patiënt van het Borstcentrum JBZ. Alle beschreven gezichtspunten en ervaringen in deze blog zijn persoonlijk en niet representatief voor die van andere mensen. De beschreven visies en standpunten zijn niet bedoeld ter vervanging van de professionele medische adviezen van zorgverleners. Aan deze blog kunnen geen rechten worden ontleend. Het is niet toegestaan citaten over te nemen uit deze blog, zonder toestemming van de auteur.