Anti-hormoonspuiten

27-01-2016

 

Hoi allemaal,

 

Geen nieuws was goed nieuws. 
Het ging de eerste weken van januari dan ook erg goed met me. Mijn borst heelde gestaag en ik voelde de energie in mijn lijf terug komen. Heerlijk.
Ook in mijn hoofd kwam de energie terug: m'n huis voelde te klein en ik wilde heel graag weer even op m'n werk rondlopen. Gewoon even voelen wat dat met me zou doen. Ik had overal weer zin in.

 

Januari was wel de maand dat ik nog 'even' met de Lucrin (anti-hormoonspuit) zou beginnen. De hormoonspiegels in mijn bloed bleken zich sinds de laatste chemo alweer te herstellen, dus het toevoegen van de Lucrin was ook echt nodig.
Ik voelde me zo goed bij de Tamoxifen tabletten (hormoon-blokkers) dat ik hoopte dat ik van de Lucrin ook weinig last zou hebben. Maar helaas.
Vorige week maandag is de 1e spuit gezet. Deze bevatte een dosis waar ik 1 maand mee vooruit kan. Het spuiten was pijnloos en de maandag verliep zoals de dagen ervoor. Vanaf dinsdagmiddag kreeg ik echter steeds meer klachten.
Ik kreeg weer het wollige/vermoeide gevoel in m'n hoofd zoals ik herkende van de chemo's. Ik werd 's nachts 3-4x wakker door opvliegers en nog eens 2-3x door tintelingen in armen en handen. 
Pas donderdagochtend kwam ik erachter waarom ik zo ontzettend moe was en zoveel met m'n ogen moest knipperen:
ik was op m'n werk om te 'voelen' en even wat oude mails weg te gooien. Ik voelde me niet fijn achter m'n computer en zocht de bijwerkingen van Lucrin op. Daar stond bij 'vaak': troebel zicht.
AHAAAAAAA.....natuurlijk! Dat was waar ik al 2 dagen tegen aan het vechten was. Niet fijn maar wel verklaard. Net zoals al die andere klachten trouwens.

 

Ondertussen zijn we een week verder en zijn de klachten nog niet erg afgenomen. Maar ik ben (weer :-) ) geduldig; bijwerkingen hebben tijd nodig, mijn lijf moet wennen.
Ik baal er wel van. Ik had gehoopt dat ik alleen nog maar omhoog zou gaan. En nu kan/wil ik niet eens meer autorijden en ben ik futloos. Ook het snuffelen op mijn werk was tegengevallen. Inhoudelijk dan, de ontvangst was een warm bad met mooie bloemen. Ik houd het maar op een leuke 0-meting: slechter kan haast niet. Maar de komende weken even geen gesnuffel, helaas.
Weer terug naar de middagslaapjes en het wandelen.

 

Ik heb nog bijna 3 weken voordat de volgende injectie gezet moet worden. Als de klachten afnemen, krijgt de Lucrin nog een kans. Is dit niet het geval dan zal ik gaan overleggen met m'n oncologe of overstappen naar Zoladex een optie is. We zullen wel zien.

 

Morgen eerst een dagje ontspannen in de sauna met m'n mannetje. Hij is er ook aan toe. Ik heb er zin in!

 

Hoe het verder verloopt, laat ik jullie weer weten.
Allemaal alvast een gezellige carnaval en/of een lekkere vakantie volgende week!

 

Liefs, Barbara


PS: HUP bootcamp-vriendinnen! Jullie moeten nu wel de Ladiesrun in Eindhoven voor PinkRibbon gaan lopen want als het in deze mail staat, is het vereeuwigd. Heldinnen! 


Dit is een persoonlijke blog, waarin Barbara de Laat-Donders schrijft over haar eigen ervaringen als patiënt van het Borstcentrum JBZ. Alle beschreven gezichtspunten en ervaringen in deze blog zijn persoonlijk en niet representatief voor die van andere mensen. De beschreven visies en standpunten zijn niet bedoeld ter vervanging van de professionele medische adviezen van zorgverleners. Aan deze blog kunnen geen rechten worden ontleend. Het is niet toegestaan citaten over te nemen uit deze blog, zonder toestemming van de auteur.